Ответ:
У вершы ледавік паўстае як вялізны каменны волат, які ляжыць нерухома і быццам спіць. Ён нагадвае валуна-чараўніка: снег замятае яго, а сляды вакол захоўваюць памяць пра яго.
Адпаведныя радкі: «Знік ледавік, заваёўнік знік. Засталіся сляды і яшчэр — чаравік».
