Ответ:

Ризаэддин Фәхреддин гаиләдә хатын-кызның һәм ананың әһәмиятен тирән аңлаган. Бала дөньяны иң беренче булып әнисе аша танып белә. Ана сабыйга телне, гадәтләрне һәм әхлакый кыйммәтләрне өйрәтә. Аның мәхәббәте балага үзен якланган итеп тоярга ярдәм итә. Ана сөйләгән әкиятләр һәм биргән киңәшләр баланың күңелендә озак саклана. Шуңа күрә Фәхреддин бала тәрбиясендә ананың роленә аерым басым ясаган. Минемчә, баланың киләчәге өчен ана тәрбиясе бик мөһим. Ләкин бала тәрбияләү бары тик ананың гына бурычы түгел. Әти дә баласына вакыт бүлеп, аңа үрнәк булырга тиеш. Гаиләдә ата-ана бер-берсен хөрмәт итсә, бала да хөрмәтле булып үсә. Әнинең сабырлыгы һәм әтинең җаваплылыгы тәрбияне тулыландыра. Хатын-кызның гаиләдәге хезмәтен кадерләргә һәм аңа ярдәм итәргә кирәк. Балалар әти-әниләренең үзара мөнәсәбәтеннән күп нәрсәгә өйрәнәләр. «Гаиләнең төп нигезе – хатындыр» дигән сүзләр ананың гаилә тормышындагы зур әһәмиятен күрсәтә. Мин бу фикер белән килешәм, әмма ныклы гаилә төзүдә һәр кешенең өлеше бар дип саныйм.