127. Прачытайце. Вызначце прыналежныя займеннікі, падкрэсліце іх як члены сказа. 1) Табе складаю шчыра свой санет, Прапрадзедаў маіх жывая мова, Майго народа першая аснова, Душы яго шырокі, чысты свет! Е. Лось. 2) Зямля Беларусі, зялёныя долы! З крыніц тваіх чыстых пад шумнай вярбой Зачэрпнулі думы Купала і Колас, На кожнай сцяжынцы іх песня і голас З тваёю журбою" і ўцехай тваёй. П. Броўка. 3) Дзяды і бацькі нашу мову стваралі, Каб звонка звінела, была як агонь. У сёлаў імёны, як гукі цымбалаў, Блонь, Струнь, Звонь. П. Броўка.

1. Асабістыя і прыналежныя займеннікі

• свой (санет) — прыналежны займеннік, указвае на прыналежнасць санета таму, хто складае.
• маіх (прапрадзедаў) — прыналежны займеннік, указвае на прыналежнасць прапрадзедаў той асобе, якая гаворыць.
• Майго (народа) — прыналежны займеннік, указвае на прыналежнасць народа той асобе, якая гаворыць.
• яго (душы) — прыналежны займеннік, указвае на прыналежнасць душы народу (аснове).

2. Асабістыя і прыналежныя займеннікі

• БЕЛАРУСІ — асабовы займеннік у родным склоне, які абазначае месца.
• тваіх (крыніц) — прыналежны займеннік, указвае на прыналежнасць крыніц таму, каму звернута прамова (Беларусі).
• На (кожнай сцяжынцы) — прыналежны займеннік, указвае на прыналежнасць песні і голасу той мясцовасці, дзе яны знаходзяцца.
• твою (журбою, тваёй) — прыналежны займеннік, указвае на прыналежнасць журбы і ўцехі таму, каму звернута прамова (Беларусі).

3. Асабістыя і прыналежныя займеннікі

• нашу (мову) — прыналежны займеннік, указвае на прыналежнасць мовы той групе людзей, пра якую гаворыцца (дзеды і бацькі).
• У (сёлаў) — прыналежны займеннік, які ўказвае на месца (сёлы), дзе знаходзяцца імёны.

Выснова: У вершах выкарыстоўваюцца прыналежныя займеннікі для ўказання на прыналежнасць прадметаў, паняццяў пэўным асобам або групам людзей, а таксама для стварэння блізкасці і асабістага стаўлення да тэмы.