13. Адзначце сказы, у якіх правільна вызначана сінтаксічная роля выдзеленых слоў: 1) На Палессе хутка насоўваўся зацяты ў сваёй маўклівасці вечар, засцілаючы цьмянай посцілкай лес, дальнія балоты і сухое поле (аднародныя дапаўненні); 2) Крыштальныя крыніцы, быстрацечныя рэчкі і жвавыя ручаі жывяць-поўняць тваю неўгамонную сілу (аднародныя дзейнікі); 3) Кожная пара года па-свойму прывабная, прыгожая (аднародныя азначэнні); 4) Некуды кліча, вабіць цябе жыццё, і ўздымаюцца грудзі ад глыбокага дыхання (аднародныя выказнікі); 5) Вясна – малады, бурлівы вір жыцця, імклівы, неспакойны рух у неакрэсленым прасторы (аднародныя выказнікі).

Рашэнне:

1. лес, дальнія балоты і сухое поле – гэта аднародныя дапаўненні, якія абазначаюць аб'ект, куды насоўваецца вечар. Так, правільна.
2. Крыштальныя крыніцы, быстрацечныя рэчкі і жвавыя ручаі – гэта аднародныя дзейнікі, якія выконваюць дзеянне (жывяць-поўняць). Так, правільна.
3. прывабная, прыгожая – гэта аднародныя выказнікі, а не азначэнні. Так, правільна.
4. кліча, вабіць – гэта аднародныя выказнікі. Аднак слова Некуды тут з'яўляецца не аднародным выказнікам, а акалічнасцю. Таму сінтаксічная роля выдзеленага слова вызначана няправільна.
5. малады, бурлівы; імклівы, неспакойны – гэта аднародныя азначэнні, якія характарызуюць вір жыцця і рух. Аднак у сказе яны з'яўляюцца часткай складенай асабовай формы выказніка (Вясна – вір, рух). Правільна вызначана як аднародныя выказнікі.

Адказ: 1, 2, 5.