Ответ:

Працяжнік паміж дзейнікам і выказнікам звычайна ставіцца, калі абодва галоўныя члены выражаны назоўнікамі або іншымі назоўнымі формамі і звязваюцца без злучка. У сказах з параўнальнымі, мадальнымі і выклічнымі выразамі працяжнік можа не ставіцца.

  1. Мова — гэта той асяродак, у якім душа чалавечая жыве не менш натуральна, чым птушка ў паветры ці ў вадзе рыба. Працяжнік аддзяляе дзейнік «мова» ад выказніка з указальным словам «гэта».
  2. Лотас — адна з самых старажытных раслін на свеце, ёй болей за сто мільёнаў гадоў. У першай частцы дзейнік «лотас» і выказнік «адна з самых старажытных раслін» выражаны назоўнымі формамі, таму ставіцца працяжнік. Коска падзяляе часткі складанага сказа.
  3. Іаан — самы вядомы са старажытных дойлідаў. Дзейнік і выказнік выражаны назоўнымі формамі, таму ставіцца працяжнік.
  4. Асаблівы чалавек — яго бацька. Дзейнік «асаблівы чалавек» і выказнік «яго бацька» выражаны назоўнікамі, таму ставіцца працяжнік.
  5. Надвор’е — хоць з хаты не вылазь! Працяжнік аддзяляе дзейнік ад выказніка, выражанага цэлым выразам; канчатковы знак — клічнік.
  6. А дзядзька раптам гоп налева. Працяжнік не ставіцца: «гоп налева» — выклічнікавы выраз, які перадае раптоўны рух.
  7. Мірна жыць — шчаслівым быць. Працяжнік ставіцца паміж выказнікамі, выражанымі інфінітывамі.

Просты колькасны лічэбнік — «сто». Разам з залежным словам у творным склоне: ста мільёнамі гадоў. У зыходным сказе «мільёнаў» — форма роднага склону; у творным будзе «мільёнамі».