Ответ:

Наш праваднік — гэта сонечны праменьчык. Мы жвава рухаліся за ім. Нарэшце наш гарэзлівы праваднік прыпыніўся.

Ён як бы з радасцю паказваў нам: «Вось яна — кіслічка». Кісліца — звычайная травінка. Яна кіслая на смак, таму і мае адпаведную назву.

Кіслічка — маленькая расліна. Лісцік яе мае светла-зялёныя часткі і нагадвае сэрца. Кіслічка вельмі карысная расліна. Лісце яе можна спажываць як шчаўе (Паводле М. Бусько).

Абзацы падзелены паводле зместу: спачатку апісваецца праваднік, затым ён паказвае кіслічку і тлумачыцца назва расліны, а ў апошнім абзацы расліна апісваецца.

Аднакаранёвыя словы: кіслічка, кісліца, кіслая. Агульны корань — кіс-. У слове кіслічка суфікс -лічк-, у слове кісліца — -ліц-; у слове кіслая суфікса няма.

Словы са спалучэннямі зычных: праменьчык (ньч), сэрца (рц), светла-зялёныя (тл).