Ответ:

Мисал өчен, Габдулла Тукайның «Шүрәле» әсәреннән гади хәбәр җөмләләр:

  1. Нәкъ Казан артында бардыр бер авыл — Кырлай диләр.
  2. Җырлаганда көй өчен «тавыклары җырлый» диләр.
  3. Гәрчә анда тугмасам да, мин бераз торган идем.
  4. Җирне әз-мәз тырмалап, чәчкән идек бераз тары.
  5. Ул авылның, — һич онытмыйм, — һәр ягы урман иде.

Искәрмә: беренче һәм бишенче җөмләләрдә тыныш билгеләре белән аерылган өлешләр булса да, һәр җөмләдә бер грамматик нигез генә бар.