17. У творы князь так звяртаецца да гусляра: «Што ж маўчыш ты, гусляр, ніў, лясоў песнябай, / Славай хай маіх падданых слаўны?! / Нам сёння зайграй, нам сваіх песень дай...» У гэтым звароце князь выяўляе: 1) напышлівасць, знявагу; 2) самаўладнасць, самаўпэўненасць; 3) пагарду да простых людзей і гусляра; 4) клопат пра сялян, павагу да іх; 5) спачуванне, перажыванне за свой люд.