2. Вохӯрӣ бо хирс.

Рӯзе ман бо аҳли оила дар ҷангал сайр мекардем. Ногаҳон аз байни дарахтон хирси калон пайдо шуд. Мо оромона истодем ва ба ӯ наздик нашудем. Хирс ба мо нигоҳ карда, баъд оҳиста ба ҷангал баргашт. Мо нафаси осуда кашида, роҳамонро идома додем ва фаҳмидем, ки дар ҷангал бояд ба ҳайвоноти ваҳшӣ халал нарасонем.