Нашы справы
У нашай вёсцы я сябраваў з Гануляй. Улетку яна часта прыходзіла да мяне. У руках дзяўчынка трымала вялікі кошык. Мы беглі на агарод, нарывалі поўны кошык лебяды. Потым я і Гануля неслі траву ў пражэрлівым парасяці. (Паводле М. Янчанкі.)
Заўвага: У тэксце былі ўстаўлены наступныя канчаткі назоўнікаў: -ай (у вёсцы), -ай (з Гануляй), -ах (у руках), -ы (на агарод), -ы (на рыбалоўны), -і (на лебяды), -у (на траву), -і (у парасяці).