Инша яҙыу өсөн кәңәштәр:
- Һүрәттә ниндәй мизгел һүрәтләнә?
Һүрәттә яҙғы тәбиғәттең матур миҙгеле һүрәтләнгән. Ағастарҙа йәшел япраҡтар ҡуйырырға тороп, сәскә атыуҙар башлана, ҡоштар ҡайтып, йырлашып, башҡа йорттарына урынлаша башлаған. - Тирә-яҡ ни эшләй?
Тирә-яҡта ҡоштар осҡолай, ағастарҙа ултыра, йырлай, урман-болонда төрлө үҫемлектәр, сәскәләр үҫә. Хайуандар ҙа уянғандыр, әлбиттә. - Ер өҫтөндә ниндәй үзгәрештәр бар? Ағастарҙа, ҡыуаҡтарҙа (алғы һәм арткы пландағы)?
Ер өҫтөндә яҙғыса йылы һауа, ҡояш нурҙары йылыта, тәбиғәт уяна. Йәшел үләндәр үҫеп етә, ағастарҙа һәм ҡыуаҡтарҙа бөрөләр йәшәреп, йәшел япраҡтарға әүерелә башлай. - Ниндәй ҡоштар ҡайтҡан? Улар ни эшләй?
Һүрәттә ҡайтҡан ҡоштар күренә. Улар ағастарға ҡунып, талпынып, бер-береһе менән һөйләшеп, ағас ботаҡтарына оя ҡороп, бала сығарырға әҙерләнәләр. - Язғы йәм, йәнләнеү рәссам тарафынан нисек күрһәтелгән (буяуҙар, үсеш-хәрәкәт, кәйеф һ. б.)?
Рәссам яҙғы тәбиғәттең йәмле, йәнле күренешен һүрәтләү өсөн асыҡ, йылы, сағыу төҫтәр ҡулланған. Ағастарҙың һәм сәскәләрҙең үҫеүен, ҡоштарҙың хәрәкәтен һүрәтләгән. Йәнле, шат кәйефте сағылдыра. - Был һүрәт һиндә ниндәй тойғолар уятты?
Был һүрәт миндә ҡыуаныс, шатлыҡ, тәбиғәткә һоҡланыу тойғолары уятты. Яҙҙың килеүе, тәбиғәттең уянған сағы, ҡоштарҙың моңло йыры күңелде күтәрә.
Кулланыу өсөн һүҙҙәр:
нурлы, йылы — яҙғы ҡояш, һауа тураһында; йоҡонан уянған, йоҡонан уяна — тәбиғәттең, хайуандарҙың уянған сағы; үҙгәреш кисерә — тәбиғәттең яҙ көнө үҙгәреүе; мөһабәт — ағастар, тәбиғәт матурлығы тураһында.