Зулын авъяс.
Асхн болхла, герин эзн күүкд күн зулын һол белднә. Күн болһнд насна тооһар, дәкәд деернь нег һол үлү немнә. Һолан бел кеҗ авчкад, күн болһнд салу-салуднь эвтәхнәр көвңгәр орана. Түрүләд герин эзнд, күүкд күн бийдән, хөөннь күүкдтән. Эн авъясин учрнь иим: авсн насн деер, дәкәд бурхнас нас сурҗах учр. Һуйрар оңһц дуралһад кенә. Эн оңһцд күн болһнд нерәден һолмуд хатхад тәвнә. Дәкәд терүнә хөөн йисн һол кенә. Тер йисн һолыг хамднь көвңгәр орана. Асхни теңгрт одн күцсн цагт зулан өргнә. Эн цагтөрк-бүләрн гертән бәәх зөвтә. Зулан өргәд, цуһар мөргәд, дотран иигж зальврдмн: «Авен насмдн өлзәтә, цаһан хаалһта болтха».