Ответ:

У маёй уяўнай карціне паўстае самотны прарок, які стаіць на ўзвышшы і глядзіць удалячынь. Вакол яго — ціхае поле, высокае неба і далёкая дарога, што губляецца за гарызонтам. Прарок нібыта нясе людзям святло праўды, хоць яго шлях цяжкі і самотны.

Пераважаюць цёмна-сінія, шэрыя і фіялетавыя фарбы, якія перадаюць задумлівасць і сум. Разам з імі з’яўляюцца залатыя і белыя адценні — сімвалы надзеі, духоўнага святла і праўды.