Ответ:

У цытаце сцвярджаецца найвялікшая каштоўнасць чалавечага жыцця. Краіна — гэта не толькі яе землі, будынкі і ўлада. Найперш гэта людзі: іх праца, памяць, адносіны і вера ў будучыню. Таму да чалавека трэба ставіцца з павагай, а яго жыццё і годнасць — берагчы.

Словы пра гісторыю нагадваюць, што мінулае нельга проста выкрасліць або павярнуць назад. Яго трэба ведаць, каб разумець сучаснасць і не паўтараць памылак. Аднак гісторыя працягваецца дзякуючы людзям, якія жывуць, працуюць і будуюць будучыню.

Улада мае маральную каштоўнасць тады, калі служыць грамадству і карыстаецца даверам народа. Калі ў цэнтры ўвагі — чалавек, мацнеюць і дзяржава, і грамадства.

Вывад: жыццё людзей, гістарычная памяць і адказнасць перад народам — аснова моцнай краіны.