5. Прыдумайце ўласную вусную гісторыю «Сустрэча з волатам».

Аднойчы я вяртаўся з лесу і раптам пачуў, як зашумелі дрэвы. З-за пагорка выйшаў велізарны волат. Ён быў высокі, як сосна, і нёс на плячы цяжкую бервяновую калоду.

— Не бойся, — сказаў ён. — Я шукаю ручай, каб напаіць стомленых коней.

Я паказаў яму сцежку да вады. Волат падзякаваў і спытаў, ці не патрэбна дапамога нашай вёсцы. Я расказаў, што пасля буры павалілася старая вярба і перагарадзіла дарогу. Волат адразу пайшоў са мной і адсунуў дрэва.

Калі мы вярнуліся, людзі пачаставалі яго хлебам і мёдам. Волат усміхнуўся і сказаў, што заўсёды будзе дапамагаць тым, хто не праходзіць міма чужой бяды. З таго часу я ведаў: сапраўдная сіла патрэбна не для хвальбы, а для добрых спраў.