Ответ:

Напалеон Банапарт (1769–1821) — французскі дзяржаўны дзеяч і палкаводзец, імператар Францыі ў 1804–1814 і ў 1815 гг.

Паходжанне і адукацыя. Нарадзіўся на востраве Корсіка ў сям’і небагатага двараніна. Скончыў ваенную школу і стаў артылерыйскім афіцэрам.

Асноўныя падзеі дзейнасці. Падчас Французскай рэвалюцыі хутка прасунуўся па службе дзякуючы ваенным здольнасцям. У 1799 г. здзейсніў дзяржаўны пераварот і стаў першым консулам. У 1804 г. абвясціў сябе імператарам. Напалеон правёў шэраг рэформ, у тым ліку стварыў эфектыўную дзяржаўную адміністрацыю і выдаў Грамадзянскі кодэкс, які замацаваў роўнасць грамадзян перад законам і абарону прыватнай уласнасці.

Ён правёў шмат паспяховых ваенных кампаній і значна пашырыў уплыў Францыі ў Еўропе. Аднак паход у Расію ў 1812 г. скончыўся катастрофай для яго арміі. Пасля паражэнняў у Еўропе Напалеон адрокся ад прастола ў 1814 г. і быў сасланы на востраў Эльба. У 1815 г. ён ненадоўга вярнуў уладу, але пасля паражэння ў бітве пры Ватэрлоа быў сасланы на востраў Святой Алены, дзе памёр у 1821 г.

Роля і значэнне. Напалеон быў таленавітым арганізатарам, ваенным стратэгам і рэфарматарам. Ён садзейнічаў распаўсюджванню прынцыпаў грамадзянскай роўнасці і сучаснага права, але адначасова ўсталяваў асабістую дыктатуру і вёў захопніцкія войны, якія прынеслі Еўропе вялікія страты.

Выснова: Напалеон Банапарт — супярэчлівая гістарычная асоба: геніяльны палкаводзец і рэфарматар, які стаў аўтарытарным кіраўніком і імкнуўся ўстанавіць французскае панаванне ў Еўропе.