Айнур: Исәнме, Рөстәм! Нихәл, син нинди китап укыдың соңгы вакытта?
Рөстәм: Исәнме, Айнур! Мин Габдулла Тукайның "Шүрәле" әсәрен кабат укып чыктым.
Айнур: О, кызыклы китап! Миңа да бик ошаган иде ул. Анда нинди хәлләрне сүрәтләде?
Рөстәм: Анда урманчы белән Шүрәленең очрашуы, аларның серле сөйләшүләре тасвирлана. Шүрәленең хәйләкәрлеге, урманчының зирәклеге бик яхшы күрсәтелгән.
Айнур: Чынлап та, Тукай тел осталыгына ия булган! Киләчәктә дә шундый матур әсәрләр укып, үзебезнең татар әдәбиятын өйрәнәсе килә.