Ответ:
Күрсәтелгән өзектә Гомәрнең эте һәм тирә-яктагыларның аңа мөнәсәбәте турында мәгълүмат юк. Шуңа күрә әсәрдәге вакыйганы төгәл сөйләп булмый; бүлегенең дәвамы кирәк.
Яңа вакыйгага шартлы үрнәк: Гомәр авыл читендә адашып йөргән көчекне күреп ала. Көчекнең бер колагы салынып тора, ә үзе кечкенә, җитез һәм кешегә тиз ияләшә. Гомәр аны өйгә алып кайта, ашата һәм «Акбай» дип исем куша. Башта күршеләр көчекнең каян килгәнен сораштыра, аннары аның акыллы һәм тыныч булуын күреп яраталар; балалар аның белән уйный башлый. Бу — әсәрдәге вакыйганы кабатлау түгел, ә шартлы иҗади үрнәк.
