Ответ:
З апавядальнай інтанацыяй і ў павольным тэмпе варта чытаць чатырохрадкоўе, у якім паэт гаворыць пра зоркі, вечар і прыгажосць роднай прыроды: «Вітанне шлю, марозны вечар! / Ты запалі ў нябёсах зоркі, / Няхай ззяруцца на вячоркі, / Чаруюць нас красой нязводнай…»
Гучна і бадзёра можна прачытаць радкі-зварот да салаўя, бо ў іх гучаць прывітанне і заклік: «Дзень добры, сонейка над гаем! / Свяці ярчэй над родным краем, / Гукай вясну з зімнай далечы…»
