Ответ:
Бұл жолдарда ақын діндар болып көрінгенімен, әрекеті мен сөзі үйлеспейтін, тәкаппар адамды сынайды. Ондай адам асты талғап жейді, жақсы адамдарды менсінбейді, үнемі өзін өзгеден жоғары қояды. Дүниелік пайдаға сүйсініп, соған қызығуы да оның рухани ұстанымының әлсіздігін аңғартады.
Ақын «менмендіктен өткен күнә жоқ» деп, тәкаппарлықты адамның адамгершілігіне де, рухани тазалығына да нұқсан келтіретін ауыр мінез ретінде көрсетеді. Шынайы имандылық сыртқы көрініспен емес, кішіпейілділікпен, жақсыны құрметтеумен және дүниеқоңыздықтан арылумен танылады.
Қорытынды: адам өзін өзгеден жоғары санамай, кішіпейіл әрі шынайы болуы керек.
Бұл жолдарда ақын діндар болып көрінгенімен, әрекеті мен сөзі үйлеспейтін, тәкаппар адамды сынайды. Ондай адам асты талғап жейді, жақсы адамдарды менсінбейді, үнемі өзін өзгеден жоғары қояды. Дүниелік пайдаға сүйсініп, соған қызығуы да оның рухани ұстанымының әлсіздігін аңғартады.
Ақын «менмендіктен өткен күнә жоқ» деп, тәкаппарлықты адамның адамгершілігіне де, рухани тазалығына да нұқсан келтіретін ауыр мінез ретінде көрсетеді. Шынайы имандылық сыртқы көрініспен емес, кішіпейілділікпен, жақсыны құрметтеумен және дүниеқоңыздықтан арылумен танылады.
Қорытынды: адам өзін өзгеден жоғары санамай, кішіпейіл әрі шынайы болуы керек.
