6. Фәһемле фекерҙәрҙе үҙегеҙсә яҙығыҙ. Хәтерегеҙҙә ҡалдырығыҙ. Беренсен ятлағыҙ. 1. «Һәр бер кеше бөтә кешеләр өсөн нимәләр булһа ла эшләргә тейеш. Шуға күрә һәр кем хәҙергенән мәңгелеккә күпер һала — бер-береңде аңлау күпере». (М. Кәрим)

Минеңсә, был фекер кешеләрҙең бер-береһенә ярҙам итеүе һәм аңлашыуы тураһында. Һәр кем башҡаларға файҙалы эш башҡара ала: яҡшы һүҙ әйтә, ярҙам ҡулы һуҙа, ихтирам күрһәтә. Кешеләр бер-береһен тыңлаһа һәм аңларға тырышһа, араларында дуҫлыҡ һәм ышаныс барлыҡҡа килә. Шулай итеп, һәр яҡшы эшебеҙ киләсәккә һалынған күперҙең бер өлөшө була.

Фекерҙең төп мәғәнәһе: башҡалар өсөн тырышып эшләргә, кешеләрҙе аңларға һәм уларға ярҙам итергә кәрәк.