Ответ:
Каб скласці храналогію, размяркуем ключавыя падзеі па датах і ўкажам, дзе яны адбываліся.
| Дата | Германскія дзяржавы | Аўстрыйская імперыя | Італія |
|---|---|---|---|
| Люты 1848 г. | Рэвалюцыйныя выступленні пачаліся ў нямецкіх дзяржавах. | — | Паўстанне ў Палерма супраць улады Бурбонаў. |
| 13 сакавіка 1848 г. | — | Паўстанне ў Вене; канцлер Метэрніх падаў у адстаўку і ўцёк. | — |
| 18–19 сакавіка 1848 г. | Барыкадныя баі ў Берліне; кароль Прусіі Фрыдрых Вільгельм IV паабяцаў рэформы. | — | Міланскае паўстанне («Пяць дзён»); аўстрыйскія войскі пакінулі горад. |
| 23 сакавіка 1848 г. | — | — | Сардзінскае каралеўства абвясціла вайну Аўстрыі. |
| 18 мая 1848 г. | У Франкфурце-на-Майне пачаў працу агульнагерманскі Нацыянальны сход, які абмяркоўваў аб’яднанне краіны і канстытуцыю. | — | — |
| Ліпень 1848 г. | — | Аўстрыйская армія пад камандаваннем Радэцкага перамагла сардзінскія войскі пры Кустоцы. | Паражэнне Сардзінскага каралеўства пры Кустоцы. |
| Кастрычнік 1848 г. | — | Аўстрыйскія войскі задушылі паўстанне ў Вене. | — |
| Сакавік 1849 г. | Франкфурцкі Нацыянальны сход прыняў імперскую канстытуцыю і прапанаваў пруску́му каралю карону германскага імператара; той адмовіўся. | Аўстрыйцы нанеслі паражэнне сардзінцам пры Навары. | Паражэнне Сардзінскага каралеўства пры Навары; кароль Карл Альберт адрокся ад прастола. |
| 1849 г. | Прускія войскі задушылі апошнія выступленні ў падтрымку Франкфурцкай канстытуцыі; Нацыянальны сход спыніў дзейнасць. | — | Аўстрыйскія войскі вярнулі кантроль над паўночнай Італіяй; Рэспубліка Сан-Марына і Рымская рэспубліка былі разгромлены. У ліпені французскія войскі ўвайшлі ў Рым. |
Вывад. Рэвалюцыі ўзмацнілі нацыянальныя і ліберальныя рухі, але ў 1848–1849 гг. не прывялі да аб’яднання Германіі і Італіі. Манархіі і аўстрыйскія войскі здолелі аднавіць уладу. Аднак ідэі нацыянальнага адзінства, канстытуцыйнага кіравання і грамадзянскіх правоў захавалі ўплыў і спрыялі пазнейшым пераўтварэнням.
У словах Гарыбальдзі зерне ацэньваецца паводле таго, які ўраджай яно дае, а чалавек — паводле таго, што добрага ён робіць для іншых. Патрыёт падкрэслівае значэнне самаахвярнасці, адказнасці і карысці для грамадства, а не толькі асабістых выгод.
