Ответ:
Так, у прамысловасці Беларусі існавалі ўмовы для паступовага станаўлення капіталізму, аднак гэты працэс адбываўся марудна і меў свае асаблівасці.
- Фарміравалася рабочая сіла. Пасля адмены прыгоннага права ў 1861 г. сяляне атрымалі асабістую свабоду і маглі наймацца на працу. Частка сялян бяднела і папаўняла шэрагі наёмных рабочых.
- Развіваўся ўнутраны рынак. Рост гарадоў, насельніцтва і таварнай сельскай гаспадаркі павялічваў попыт на прамысловыя тавары.
- Будавалася чыгуначная сетка. Праз Беларусь прайшлі важныя лініі: Санкт-Пецярбург — Варшава, Масква — Брэст, Лібава — Ромны, Палескія чыгункі. Чыгункі паскорылі перавозку сыравіны і тавараў, а таксама спрыялі росту гарадоў і прадпрыемстваў.
- Назапашваўся капітал. Гандляры, памешчыкі і прадпрымальнікі ўкладвалі сродкі ў вінакурні, лесапільныя, папяровыя, шкляныя, тэкстыльныя і металаапрацоўчыя прадпрыемствы.
- Узнікалі буйныя прадпрыемствы і манапольныя аб’яднанні. У канцы XIX — пачатку XX ст. развіваліся фабрыкі і заводы, засноўваліся акцыянерныя таварыствы, у прамысловасць прыцягваўся замежны капітал.
- Развіваліся банкі і крэдыт. Банкаўскія ўстановы давалі прадпрымальнікам магчымасць атрымліваць сродкі для будаўніцтва і пашырэння прадпрыемстваў.
Разам з тым Беларусь заставалася пераважна аграрным краем. Прамысловасць была звязана галоўным чынам з перапрацоўкай мясцовай сыравіны, а многія прадпрыемствы былі невялікімі. Таму капіталізм развіваўся нераўнамерна і паступова.
Адказ: так, неабходныя ўмовы існавалі: свабодная рабочая сіла, рынак, назапашванне капіталу, чыгуначнае будаўніцтва, развіццё банкаў і фабрычна-заводскай вытворчасці. Аднак перавага сельскай гаспадаркі і слабая індустрыялізацыя абумовілі павольны характар гэтага працэсу.
Так, у прамысловасці Беларусі існавалі ўмовы для паступовага станаўлення капіталізму, аднак гэты працэс адбываўся марудна і меў свае асаблівасці.
- Фарміравалася рабочая сіла. Пасля адмены прыгоннага права ў 1861 г. сяляне атрымалі асабістую свабоду і маглі наймацца на працу. Частка сялян бяднела і папаўняла шэрагі наёмных рабочых.
- Развіваўся ўнутраны рынак. Рост гарадоў, насельніцтва і таварнай сельскай гаспадаркі павялічваў попыт на прамысловыя тавары.
- Будавалася чыгуначная сетка. Праз Беларусь прайшлі важныя лініі: Санкт-Пецярбург — Варшава, Масква — Брэст, Лібава — Ромны, Палескія чыгункі. Чыгункі паскорылі перавозку сыравіны і тавараў, а таксама спрыялі росту гарадоў і прадпрыемстваў.
- Назапашваўся капітал. Гандляры, памешчыкі і прадпрымальнікі ўкладвалі сродкі ў вінакурні, лесапільныя, папяровыя, шкляныя, тэкстыльныя і металаапрацоўчыя прадпрыемствы.
- Узнікалі буйныя прадпрыемствы і манапольныя аб’яднанні. У канцы XIX — пачатку XX ст. развіваліся фабрыкі і заводы, засноўваліся акцыянерныя таварыствы, у прамысловасць прыцягваўся замежны капітал.
- Развіваліся банкі і крэдыт. Банкаўскія ўстановы давалі прадпрымальнікам магчымасць атрымліваць сродкі для будаўніцтва і пашырэння прадпрыемстваў.
Разам з тым Беларусь заставалася пераважна аграрным краем. Прамысловасць была звязана галоўным чынам з перапрацоўкай мясцовай сыравіны, а многія прадпрыемствы былі невялікімі. Таму капіталізм развіваўся нераўнамерна і паступова.
Адказ: так, неабходныя ўмовы існавалі: свабодная рабочая сіла, рынак, назапашванне капіталу, чыгуначнае будаўніцтва, развіццё банкаў і фабрычна-заводскай вытворчасці. Аднак перавага сельскай гаспадаркі і слабая індустрыялізацыя абумовілі павольны характар гэтага працэсу.
