Ответ:
Камень-вартаўнік
На ўскрайку вёскі ляжаў вялікі шэры валун. Дзеці называлі яго Дзядулям-Каменем, бо ён быў стары і зморшчаны ад часу.
Аднойчы ўвечары ў лесе згубіўся маленькі хлопчык. Валун пачуў ягоны плач і пакаціўся з пагорка да сцяжынкі. Глухі гук прыцягнуў увагу пастуха, які знайшоў дзіця і адвёў дадому.
З таго дня валун стаў для вяскоўцаў не проста каменем, а надзейным вартаўніком. Людзі ўпрыгожылі яго кветкамі і заўсёды віталіся з ім, праходзячы міма.
