Ответ:

1) Тәлгать арыган, өшегән һәм хәлсезләнгән. Шуңа күрә ул карга утырмый, ә агач төбенә чүгәләп ял итәргә тели. Аның бу карары куркыныч булса да, арыганлыктан дөрес уйлый алмый.

2) Икенче абзацтагы вакыйгалар чынбарлыкта булмый: Тәлгать йокымсырый һәм төш күрә. Моңа «Мичтә утыннар яна, имеш» һәм «Бүрән арасыннан кар шыгырдаган тавыш ишетелә» кебек сүзләр ишарә итә. Ул уянгач, аюны күрә.

3) Тәлгатькә ярдәмгә аю килгән дип уйларга мөмкин: малай аны күреп «Әни!» дип кычкыра. Әмма өзектә аюның чыннан да ярдәм итәчәге әйтелми.