Ответ:

  1. Дзе ён толькі не быў і чаго не бачыў! Коска не ставіцца паміж аднароднымі часткамі, злучанымі адзіночным «і».
  2. У канцы жніўня ночы былі ўжо даволі халаднаватымі, і ў палісадніках прыемна пахлі хрызантэмы. Коска раздзяляе часткі складанага сказа.
  3. Глыбокая ноч, ды Адаму не спіцца. Коска ставіцца перад супраціўным злучнікам «ды».
  4. Сонца ў нашых прадзедаў называлася Дажджбогам, і лічылася яно богам ураджаю, святла, дабра і цяпла. Коска раздзяляе часткі складанага сказа.
  5. Ледзь вясна дыхнула, і прачнулася лясное царства. Коска ставіцца на мяжы частак складанага сказа.