Злучнікі - гэта службовыя словы, якія звязваюць аднародныя члены сказа або часткі складанага сказа. Яны не змяняюцца і не з'яўляюцца членамі сказа.
Пошаговое решение:
1. вытворныя ці невытворныя - Злучнікі бываюць як вытворныя (утвораныя ад іншых слоў), так і невытворныя (іх нельга вывесці ад іншых слоў).
2. простыя ці састаўныя - Злучнікі могуць быць простыя (адзін корань, адно слова, напрыклад, 'і', 'а', 'але') і састаўныя (складаюцца з некалькіх слоў, напрыклад, 'для таго каб', 'не толькі... але і').
3. адзіночныя, паўторныя або парныя - Злучнікі могуць быць адзіночныя (ужываюцца адзін раз, напрыклад, 'і'), паўторныя (ужываюцца некалькі разоў, напрыклад, 'то... то', 'ці... ці') і парныя (складаюцца з двух частак, якія звязваюць аднародныя члены або часткі сказа, напрыклад, 'не толькі... але і').
4. простыя, складаныя або састаўныя - У тэорыі мовазнаўства часцей выкарыстоўваецца тэрмін 'састаўныя' замест 'складаныя' для злучнікаў, якія складаюцца з некалькіх слоў. Але па сутнасці, гэта правільна.
5. злучальныя або падпарадкавальныя - Злучнікі дзеляцца на злучальныя (зьвязваюць роўназначныя часткі, напрыклад, 'і', 'а', 'ды') і падпарадкавальныя (зьвязваюць галоўную частку з даданай, напрыклад, 'што', 'каб', 'калі').