1) часткі адносна раўнапраўныя, самастойныя па сэнсе; (Гэта асноўная прымета складаназлучанага сказа, дзе часткі могуць выступаць як самастойныя простыя сказы.)
2) сэнсава-граматычныя часткі звязваюцца пры дапамозе злучальных злучнікаў; (Злучальныя злучнікі (і, ды, таксама, таксама, але, аднак і інш.) з'яўляюцца галоўным сродкам сувязі частак у складаназлучаным сказе.)
5) знак прыпынку паміж сэнсава-граматычнымі часткамі ставіцца абавязкова. (Паміж часткамі складаназлучанага сказа, злучанымі злучальнымі злучнікамі, як правіла, ставіцца коска. Выключэнні ёсць, але агульнае правіла — абавязковасць знака.)