Контрольные задания >
8. Адзначце словазлучэнні, у якіх ёсць памылкі ва ўтварэнні, напісанні ці
ўжыванні дзеепрыметнікаў:
1) асветленнае неба;
2) падаючыя зоркі;
3) разбутаваўшаяся стыхія;
4) апранутая камізэлька;
5) загарэлы на сонцы твар.
Вопрос:
8. Адзначце словазлучэнні, у якіх ёсць памылкі ва ўтварэнні, напісанні ці
ўжыванні дзеепрыметнікаў:
1) асветленнае неба;
2) падаючыя зоркі;
3) разбутаваўшаяся стыхія;
4) апранутая камізэлька;
5) загарэлы на сонцы твар. Смотреть решения всех заданий с листа Ответ:
Правільны адказ: 1, 3
Тлумачэнне:
1) Памылка ў напісанні: правільна «асветленае» (дзеепрыметнік залежыць ад дзеяслова «асвятліць», які мае суфікс -енн-).
3) Памылка ў склоне: правільна «разбушаваная» (дзеепрыметнік павінен быць у тым жа родзе, што і назоўнік «стыхія»).
Сократить
Перефразировать
Добавить текст
Вернуть оригинал ГДЗ по фото 📸 👍 👎
Похожие 7. Адзначце радкі, у якіх прыслоўі пішуцца разам:
1) мая сястра (за) мужам;
2) танцаваць (у) прысялкі;
3) будзе (да) рэчы;
4) (3) верху сцяны;
5) (у) чатырох дамах. 9. Адзначце прыклады, у якіх не (ня) пішацца са словамі разам:
1) (не) сустракацца позіркам;
2) (не) абходны дакумент;
3) (не) учора, а сёння;
4) (не) шта загучала;
5) (не) павідзець хлусно. 10. Адзначце сказы, у якіх на месцы пропускаў ужываецца часціца ні:
1) Бог ведае, чаго толькі намалюе, куды — заводзіць палкае
ўяўленне юнацтва! (А. Васілевіч).
2) Дзе б мы — былі, сілай неадольнай цягне нас да таго куточка зямлі (В.
Лукша).
палеткі (Т. Хадкевіч).
3) Праз колькі часу лес-расступіўся, і зноў адкрыўся прастор, але то были
4) Вакол, куды — кінеш вокам, — збажына (І. Навуменка).
5) Ідучы берагам Свіцязі, мы — маглі парадавацца, што жорсткая рука
цывілізацыі яшчэ амаль не кранула гэтага казачнага кутка Беларусі (К.
Цвірка). 11. Адзначце сказы, у якіх на месцы пропускаў абавязкова ставіцца
працяжнік:
1) Вясна — малады, бурлівы вір жыцця, імклівы, неспакойны рух
у неакрэсленыя прасторы (Я. Колас).
2) Маё вялікае і даўняе жаданне — урачыстасць... (Я. Сіпакоў).
3) Вада ў вёдрах — чыстая, празрыстая (Я. Сіпакоў).
4) Дзвіна — як шырокае люстраное палатно, спакойная і велічная, і ні адна
зморшчынка не пярэсціла яс чало (1. Хадкевіч).
5) Можа, гэта — не думкі, а няпэўныя, няясныя летуценні (І. Навуменка).