Яхшы, бу биремдә диалогларны дәвам итәргә кирәк.
– Наилә, әйдә урманга барабыз.
– Урманда хәзер җиләк тә, гөмбә дә юк. Нигә барабыз соң?
– Мин урманның чиста һавасын суларга яратам. Синең белән бергә вакыт үткәрү миңа бик шатлык китерә.
– Андрей, сиңа кышкы урман ошыймы, җәйгеме?
– Жәйге.
– Ни өчен?
– Чөнки җәен урманда бик күңелле. Кояш җылыта, кошлар сайрый, җиләкләр дә өлгерә.
– Альберт, сиңа кышкы урман ошыймы?
– Әйе.
– Ни өчен?
– Чөнки кышын урман тыныч, матур, ап-ак кар бөртекләре җиргә төшә.
Ответ: Диалоглар дәвам ителде.