Ерден есте ап-ак, ап-ак, Эй, кар яуган да яуган. Яландар, ҡырҙар, урмандар Шул жар астында калған. Эштон арып яткан кеүек, Тынғандар инде ҡырҙар. Мамык юрғанға төрөнөп, Хал йыя төслө улар. Кояш та ялда шикелле, Йылытмай ерҙең өҫтөн. Сығып ҡарҙарҙы ҡарай за Тиз генә ята төҫлө. Ә елдәр йөрөй маһайып, Ыжғыра ла һыҙғыра. Ер өшөһөн тигән кеүек, Карҙарҙы пыр туҙҙыра.

Это стихотворение на башкирском языке, описывающее зимний пейзаж.

В стихотворении говорится о снеге, который покрыл поля, степи и леса. Природа замерла под снегом, словно уснула. Солнце светит, но не греет, а ветер гуляет и воет, словно хочет заморозить землю. В конце говорится о том, как ветер разносит снег.

Стихотворение передает атмосферу зимней тишины и покоя.

Ответ: Стихотворение на башкирском языке о зимнем пейзаже.