«Горад мой!» — пісаў Уладзімір Караткевіч. — Любоў мая да цябе распалілася вельмі даўно. Я ўздымаю табе за светлыя веснавыя ранкі над Віліяй, калі жыхары спяшаюцца на працу, за золкія кастрычніцкія змярканні ў блакітнае вулачках старога горада, за ўніверсітэцкі квартал са Свяцянскімі мурамі, у якіх столькі ўсяго перажылі героі маіх твораў. А) Адзначце характарыстыкі, якія адпавядаюць слову, падкрэсленаму ў сказе: 1) колькасць гукаў і літар у слове не супадае; 2) у слове 3 мяккія зычныя гукі; 3) у слове 2 санорныя зычныя гукі; 4) у слове 1 няпарны мяккі зычны гук; 5) у слове 1 свісцячы зычны гук.