Ink Митя ошондо гана бир мүнөт адам өмүрү үчүн маанилүү экенине көзү жетти. Сары кум Кел, ушул жерге отуралы, - деди кыз. Ю. Золотарев Жок, скамейкага баралы, - деди бала. Ал жерде кум бар. Мен сары кумду жакшы көрөм. Экөө кичинекей отургучта бири-бирине тийип-тийбей отурушту. Бала сары кумга ойлуу карап, ичке чыбык менен чиймелеп отурду. Эмне тартып жатасың? Бул сен. Окшошпойт го. Мейли окшошпосо. Сүрөт тартуу оңой болбоду. Кургак кум улам чачылып кетет. Ии, карасаң, коңуз учуп баратат, — деди кыз. Бул ургаачысы. Сен кайдан билесиң? Эркеги мындай жапыз учпайт. Шамал айланып келип, сары кумдагы кыздын элесин өчүрүп салды. Эртең дагы ушул жерге келбейлиби, - деди кыз. Сен ушул жерге келесиң да, ээ? Келесиңби? Келем. Бирок бала эртеси келбеди. Анын эртеси да келбеди. Эки күндөн кийин да келбеди. Ай өтсө да келбеди. Ал такыр келбеди. Кыз болсо кичинекей отургучка көп жолу келип отурду. Жалгыз. Анын эмне үчүн келбей калганын канча ойлонсо да, түшүнө албады. Ата- энеси баланы башка бакчага которуп кеткенин кыз билген жок. Рождестводогу жомок А. Арканов Бул окуя Рождествонун алдында болгон. Тверь көчөсүндөгү үйдө бир сымбаттуу киши жашайт эле. Анын үй-бүлөсү жок болгондуктан, жалгыз жашачу. Кечинде ал каминдин жанында отуруп, гезит окуганды жакшы көрчү. Үйдүн жертөлөсүндө кичинекей чычкан жашачу. Ал камини бар батирдеги кишиге тез-тез конокко барып турчу. Бул жер ага аябай жагат эле. Ашканадагы шкафтын текчесинен ар дайым нан менен быштак таба алчу. 194