Мядзведзі
- Паслухай вось, суседзе,
Што бацька мой расказваў мне.
Калісьці ў нашай старане
Вялося шмат мядзведзяў.
- Цяпер-то рэдка тут яны, —
Згубілі войны ды аблавы, —
Тады ж па вёсках цыганы
Вадзілі іх дзеля забавы.
- «Міхалка, дагары ляжы!
Міхалка, паскачы нам Юрку!
Міхалка, зараз пакажы,
Як баба крэхча на прымурку!»
- Мядзведзь пакажа. Чаму не уга!
Без меры жвавы наш Міхалка,
Бо ў носе кольца ланцуга,
А ў цыгана ж якая палка!
- «Міхалка, казака танцуй!»
Панёс Міхась (бо давядзецца рэбрам).
Сапе Мядзведзь, звініць ланцуг,
Цыган паважна звоніць срэбрам.
- Міхалка скача пот ліе,
А Цыгану даход дае.
- Хто тут - Мядзведзь, а хто Цыган,
Што заграбае чыстаган,
Не цяжка дагадацца:
Вы гляньце цераз акіян
На іх «свабоднае» мастацтва.
- 1927
Смотри, какое стихотворение! Здесь рассказывается о временах, когда по Беларуси водили медведей для забавы.