Ответ:
Ручай
З-пад старой бярозы выбягае ручай. Яго сцюдзёная, празрыстая вада булькоча паміж каменьчыкамі, пераліваецца на сонцы і весела плюскача. Ручай бурліць на павароце, а далей ціха сцякае ў возера. Нават каменьчыкі ў яго дне нібы варушацца ў жывой плыні.
Крынічка
У лесе, сярод зялёнага моху, б’е маленькая крынічка. Яе крыштальная вада такая сцюдзёная і смачная! Яна булькоча ў каменнай чашы, пераліваецца праз край і тоненькім струменьчыкам сцякае па схіле. Крынічка гамонлівая: здаецца, яна расказвае сваю лясную гісторыю.
Возера
Раніцай возера яшчэ соннае. Яго празрыстая вада пераліваецца ў промнях сонца, а каля берага ціха плюскача. Лёгкі вецер варушыць водную роўнядзь, і маленькія хвалі бягуць да пясчанага берага. А там, дзе ў возера ўпадае ручай, вада бурліць і булькоча.
