Спішыце, пастаўце знакі прыпынку. Дзе трэба, замяняйце малую літару на вялікую. 1. Эх, каб дожджык! не раз казаў Аляксей з надзеяй пазіраючы ўгару вось было б добра! 2. Прыкметы на пагоду на ўсім свеце аднолькавыя не раз казаў Канстанцін Міхайлавіч толькі мы не ведаем іх. 3. Дазвольце збольшага выказаць план сказаў Дубавец і не чакаючы дазволу пачаў дакладваць апера- цыя прызначана на 21.00. 4. Тут Алесь яшчэ раз успомніў словы з Толевага першага пісьма а рукапісы твае яна [маці] хавае ў скрыні так раўніва, што не даступішся і не ўпросіш паглядзець... 5. Які ж ты кусачы прыслухоўваючыся да яго фальцэту, не без злосці падумаў Радчанка. 6. Знаёмцеся сказаў Загорскі гэта мой сын, Алесь. А гэта Раўбічы, сынок, бліжэйшыя нашы суседзі. 7. Чытай, мой хлопчык пачынаў свае навучанні стары кнігі многа даюць: яны вучаць, як трэба жыць на свеце. 8. Напэўна, гэта і ёсць тая краля, за якою так падаюць усе хатовіцкія кавалеры падумаў Лабановіч. 9. А ты, брат Янка, пільнуй адзежу загадаў Марцін і адразу ж зрабіў агаворку не абавязкова стаяць над ёю крукам, а з вока спускаць не трэба. 10. Вясна ідзе думае селянін і глядзіць на сонца. А потым спакойна гаворыць пара рыхтавацца да сяўбы. 11. Дарогу трэба перакрыць на суткі сіпатым, пра- студжаным голасам казаў капітан - высокі кастлявы чалавек з зашчаціненым, змораным тварам заўтра, як сцямнее адыдзеце за лес. А дзень трымацца. 12. Ах, божачка мілы! ускінула рукамі Аўгіння а я ж думала, што свята заўтра! 13. Няўжо і праўда заблудзіліся? засумняваўся Антон, аднак заспяшаўся ўсіх супакоіць хутка ўжо будзем дома. Пацярпіце крыху. 14. Не буду больш! заенчыў Міхалка, не ведаючы за што на яго крычаць і чаго ад яго хочуць. 15. Трывожыцца Аленка, думае ці здолееш ты, Сцёпачка, да канца работу давесці?