Паехаць у горад было найвышэйшым жаданнем, вялікай марай нават (удакладняльная часціца) для ўсіх нас, вясковых хлапчукоў.
Нарэшце (узмацняльная часціца) мне пашанцавала. Маці абяцала ўзяць мяне ў суботу ў горад.
Я (адмоўная часціца) мог дачакацца тае суботы. Зборы занялі ўвесь дзень, аж (узмацняльная часціца) пакуль я не сеў на воз побач з маці.
У мяне быў такі намер: не (адмоўная часціца) міргнуць вокам, запомніць кожную дробязь за час падарожжа. І ўсё ж, (клічная часціца) ні вялікая была мая цікавасць да паездцы, (дзве абмежавальныя часціцы) мы выехалі за сяло, я адразу як (узмацняльная часціца) заснуў (І. Грамовіч).