Паехаць у горад было найвышэйшым жаданнем, вялікай марай (удакладняльная часціца) для ўсіх нас, вясковых хлапчукоў. Нарэшце (узмацняльная часціца) мне пашанцавала. Маці абяцала ўзяць мяне ў суправаджэнне ў горад. Я (адмоўная часціца) мог дачакацца тае суправаджэння. Зборы занялі ўвесь дзень, (узмацняльная часціца) пакуль я не сеў на воз побач з маці. У мяне быў такі намер: (адмоўная часціца) міргнуць вокам, запомніць кожную дробязь за час падарожжа. І ўсё ж, (клічная часціца) ні вялікая была мая цікавасць да паездкі, (дзве абмежавальныя часціцы) мы выехалі за сяло, я адразу (узмацняльная часціца) заснуў (І. Грамовіч).