8. Як абазначаецца мяккасць зычных гу- каў на пісьме?

Ответ: Мяккасць зычных гукаў на пісьме абазначаецца літарай «ь» (мяккі знак) і літарамі «е», «ё», «і», «ю», «я», якія стаяць пасля зычных.

Мяккасць зычных гукаў у беларускай мове перадаецца на пісьме наступнымі спосабамі:

• З дапамогай мяккага знака (ь): напрыклад, «конь», «біль».
• З дапамогай літар «е», «ё», «і», «ю», «я», якія стаяць пасля зычных: напрыклад, «лес», «мёд», «ліст», «люк», «мяч». Гэтыя літары паказваюць, што папярэдні зычны гук вымаўляецца мякка.

Важна адзначыць, што некаторыя зычныя гукі ў беларускай мове заўсёды вымаўляюцца мякка (напрыклад, «дзь», «ць»), і іх мяккасць не патрабуе дадатковага абазначэння на пісьме.

Ответ: Мяккасць зычных гукаў на пісьме абазначаецца літарай «ь» (мяккі знак) і літарамі «е», «ё», «і», «ю», «я», якія стаяць пасля зычных.