Ответ:

Паляванне на маманта

Раніцай старэйшы паляўнічы заўважыў на снезе свежыя сляды мамантаў. Ён сабраў мужчын племені і паказаў ім, куды ісці. Паляўнічыя ўзялі дзіды з каменнымі наканечнікамі і рушылі па следзе.

Калі статак наблізіўся да яра, людзі пачалі крыкамі і агнём накіроўваць жывёл да яго. Адзін мамант адстаў ад астатніх і апынуўся ў пастцы. Паляўнічыя асцярожна наблізіліся і дзідамі здабылі яму. Уся супольнасць дапамагла перанесці здабычу ў паселішча. Мяса стала ежай, а са скуры зрабілі вопратку і покрывы. Гэтае паляванне дапамагло племені перажыць халодную зіму.

Выраб глінянага посуду

Жанчына знайшла каля ракі мяккую гліну, ачысціла яе ад каменьчыкаў і змяшала з вадой. Потым яна размяла гліну і пачала ляпіць з яе пасудзіну. Каб сценкі былі роўнымі, майстрыха павольна круціла выраб у руках і разгладжвала яго паверхню.

На яшчэ вільготным гаршку яна зрабіла просты ўзор. Пасудзіна высахла, і яе паклалі ў вогнішча. Пасля абпалу гаршчок стаў цвёрдым. У ім можна было захоўваць зерне і гатаваць ежу. Гліняны посуд значна палегчыў жыццё жыхароў паселішча.

Праца земляроба

Вясной земляроб рыхтаваў поле каля паселішча. Ён рыхліў зямлю простымі прыладамі, а затым сеяў зерне. Калі летам вырасталі парасткі, гаспадар сачыў за полем і стараўся берагчы пасевы ад пустазелля і птушак.

У канцы лета надыходзіў час жніва. Зерне зразалі сярпамі, звязвалі ў снапы і сушылі. Частку ўраджаю пакідалі на насенне, астатняе захоўвалі ў гаспадарцы. Праца земляроба была цяжкай, але дзякуючы ёй у паселішчы меўся запас ежы.