4. Якое аблічча мае Вадзянік? Зачытайце радкі з яго апісаннем. Як тропы — эпітэты, параўнанне, метафары — дапамагаюць стварыць гэты вобраз?

Вадзянік паказаны старым, сівым і зарослым травой, з доўгімі валасамі. Ён ляжыць на дне ракі, а пясок засыпае яго грудзі. У вершы сказана: «Сівавусы, згорблены, я залёг між цінай / І гадамі грэюся — сплю на дне ракі. / Твар травой аблытаны, быццам павуцінай, / Засыпаюць грудзі мне жоўтыя пяскі».

Эпітэты «сівавусы», «згорблены», «жоўтыя пяскі» робяць апісанне выразным. Параўнанне «быццам павуцінай» дапамагае ўявіць траву, што аблытала твар Вадзяніка. Выраз «гадамі грэюся» надае сну працягласць, а «засыпаюць грудзі» — вобразнасць: пясок нібы сам укрывае яго.