Зиннәттән өч хат килде. Берсендә: «Чәчәкләрем исән-саумы?» – дип сораган. Икенчесендә: «Монда шундый матур чәчәкләр үсә. Сугыш соң алып кайтам әле», – дигән. Ә өченче хатында: «Монда сугышлар хәтәр бара, өйгә кадәр кайтып булмас, минем төсем итеп шушы гөлне ү дип язган. Өчпочмаклы хатының бер почмагына берничә бөрт гөл орлыгы кыстырган.
Без Зиннәт белән күрешә алмадык. җибәргән берничә бөртек орлыктан гөл шытып чыкты.
Яшь сабакларын күчерә-күчерә, мин аның гомерен гел озатып торам. Ул миңа Зиннәт кебек кадерле. И-и, балакаем, мин бу гөлне бары тик сиңа биргәләдем. Әмма мин башка беркемдә дә үсмәде ул.
Ответ: В текст вставлены падежные окончания.