Ответ:

Хан гаворыць пра ўладу і сілу заваёўніка: яму здаецца, што ён можа распараджацца зямлёй і людзьмі. Юсуфі адказвае, што народ не знікае разам са спустошанымі гарадамі: людзі здольныя захаваць памяць, мову і родную зямлю. У дыялогу супрацьпастаўлены пыха хана і вера паэта ў годнасць народа.

Думка Юсуфі пра людзей, якія ўратуюць мову і зямлю, — не проста прадказанне, а надзея. Яна сцвярджае, што народ мае будучыню, пакуль жывуць людзі, якія памятаюць роднае і гатовыя яго абараняць.