Ответ:
📍Тапни предложение — включится подсветка для легкого переноса текста в тетрадь.
Тэкст метадычнай парады на с. 153 на здымку не бачны, таму параўнанне пададзена паводле агульных крытэрыяў: абставіны, змены і вынікі.
| Што параўноўваецца | Першы бок / перыяд | Другі бок / перыяд | Вынік параўнання |
|---|---|---|---|
| Стаўленне насельніцтва да бакоў вайны 1812 г. | Частка шляхты спадзявалася, што Напалеон адновіць Вялікае Княства Літоўскае, і падтрымлівала французаў. Сяляне чакалі змянення свайго становішча, але баяліся павіннасцей і рабаванняў. | Расійская армія мела прыхільнікаў сярод часткі насельніцтва. Сяляне нярэдка супраціўляліся французскім рэквізіцыям і рабаванням; пры гэтым войскі абодвух бакоў забіралі харч і фураж. | Стаўленне залежала ад сацыяльнага становішча і чаканняў, а не было аднолькавым ва ўсіх жыхароў. Вайна прынесла насельніцтву цяжкія страты. |
| Палітыка расійскага ўрада да і пасля паўстання 1830—1831 гг. | Урад умацоўваў імперскую адміністрацыю, але да паўстання значная частка шляхты захоўвала маёмасць і саслоўныя правы; працягвалі дзейнічаць польская адукацыйная і культурная традыцыі. | Пасля паўстання ўрад узмацніў рэпрэсіі і русіфікацыю: канфіскоўваў маёнткі ўдзельнікаў, абмяжоўваў польскі ўплыў, у 1832 г. закрыў Віленскі ўніверсітэт. | Паўстанне стала прычынай пераходу ад адносна асцярожнай інтэграцыі да больш жорсткага кантролю. |
| Канфесійнае становішча | У канцы XVIII ст. на беларускіх землях жылі праваслаўныя, уніяты, католікі, пратэстанты і іўдзеі. Уніяцкая царква мела шмат вернікаў, асабліва сярод сялян. | У першай палове XIX ст. урад падтрымліваў праваслаўе і абмяжоўваў уплыў каталіцкай царквы. У 1839 г. уніяцкую царкву скасавалі, а большасць яе вернікаў перавялі ў праваслаўе. | Канфесійная разнастайнасць захоўвалася, але становішча праваслаўнай царквы ўмацавалася, а уніяцкія структуры зніклі. |
| Сялянства і рэформы | Да рэформы Кісялёва дзяржаўныя сяляне неслі павіннасці і падатковы цяжар; уладальнікі прыватных маёнткаў вызначалі сялянскія павіннасці без адзінага дакладнага ўліку. | Рэформы Кісялёва ўпарадкавалі кіраванне дзяржаўнымі сялянамі і іх павіннасці. Інвентарная рэформа ў прыватных маёнтках замацоўвала ў інвентарах надзелы і абавязкі сялян. | Рэформы часткова ўпарадкавалі адносіны, але не скасавалі прыгоннае права і не вырашылі аграрнае пытанне. |
| Прамысловы пераварот | У краінах Заходняй Еўропы ён пачаўся раней: ручную працу паступова замянялі машыны, развівалася фабрычная вытворчасць і выкарыстанне паравых рухавікоў. | У Беларусі працэс ішоў павольней. Пераважалі рамяство і мануфактуры; захоўваліся аграрная спецыялізацыя і прыгонная залежнасць, а ўкараненне машын было абмежаваным. | У параўнанні з Заходняй Еўропай прамысловы пераварот у Беларусі пачаўся пазней і развіваўся марудней. |
Тэкст метадычнай парады на с. 153 на здымку не бачны, таму параўнанне пададзена паводле агульных крытэрыяў: абставіны, змены і вынікі.
| Што параўноўваецца | Першы бок / перыяд | Другі бок / перыяд | Вынік параўнання |
|---|---|---|---|
| Стаўленне насельніцтва да бакоў вайны 1812 г. | Частка шляхты спадзявалася, што Напалеон адновіць Вялікае Княства Літоўскае, і падтрымлівала французаў. Сяляне чакалі змянення свайго становішча, але баяліся павіннасцей і рабаванняў. | Расійская армія мела прыхільнікаў сярод часткі насельніцтва. Сяляне нярэдка супраціўляліся французскім рэквізіцыям і рабаванням; пры гэтым войскі абодвух бакоў забіралі харч і фураж. | Стаўленне залежала ад сацыяльнага становішча і чаканняў, а не было аднолькавым ва ўсіх жыхароў. Вайна прынесла насельніцтву цяжкія страты. |
| Палітыка расійскага ўрада да і пасля паўстання 1830—1831 гг. | Урад умацоўваў імперскую адміністрацыю, але да паўстання значная частка шляхты захоўвала маёмасць і саслоўныя правы; працягвалі дзейнічаць польская адукацыйная і культурная традыцыі. | Пасля паўстання ўрад узмацніў рэпрэсіі і русіфікацыю: канфіскоўваў маёнткі ўдзельнікаў, абмяжоўваў польскі ўплыў, у 1832 г. закрыў Віленскі ўніверсітэт. | Паўстанне стала прычынай пераходу ад адносна асцярожнай інтэграцыі да больш жорсткага кантролю. |
| Канфесійнае становішча | У канцы XVIII ст. на беларускіх землях жылі праваслаўныя, уніяты, католікі, пратэстанты і іўдзеі. Уніяцкая царква мела шмат вернікаў, асабліва сярод сялян. | У першай палове XIX ст. урад падтрымліваў праваслаўе і абмяжоўваў уплыў каталіцкай царквы. У 1839 г. уніяцкую царкву скасавалі, а большасць яе вернікаў перавялі ў праваслаўе. | Канфесійная разнастайнасць захоўвалася, але становішча праваслаўнай царквы ўмацавалася, а уніяцкія структуры зніклі. |
| Сялянства і рэформы | Да рэформы Кісялёва дзяржаўныя сяляне неслі павіннасці і падатковы цяжар; уладальнікі прыватных маёнткаў вызначалі сялянскія павіннасці без адзінага дакладнага ўліку. | Рэформы Кісялёва ўпарадкавалі кіраванне дзяржаўнымі сялянамі і іх павіннасці. Інвентарная рэформа ў прыватных маёнтках замацоўвала ў інвентарах надзелы і абавязкі сялян. | Рэформы часткова ўпарадкавалі адносіны, але не скасавалі прыгоннае права і не вырашылі аграрнае пытанне. |
| Прамысловы пераварот | У краінах Заходняй Еўропы ён пачаўся раней: ручную працу паступова замянялі машыны, развівалася фабрычная вытворчасць і выкарыстанне паравых рухавікоў. | У Беларусі працэс ішоў павольней. Пераважалі рамяство і мануфактуры; захоўваліся аграрная спецыялізацыя і прыгонная залежнасць, а ўкараненне машын было абмежаваным. | У параўнанні з Заходняй Еўропай прамысловы пераварот у Беларусі пачаўся пазней і развіваўся марудней. |
