Ответ:
Тэкст метадычнай парады на с. 153 не бачны. Трэці пункт на здымку абрэзаны пасля слоў «гістарычнай, культурнай», таму яго поўную фармулёўку аднавіць немагчыма; ніжэй даказана толькі тое, што чытаецца.
Філаматаў і філарэтаў непакоіў лёс бацькаўшчыны. Удзельнікі гэтых тайных таварыстваў у Віленскім універсітэце вывучалі гісторыю і культуру роднага краю, абмяркоўвалі грамадскія праблемы і выступалі за асвету. Іх дзейнасць і пераслед з боку ўладаў сведчаць, што яны не заставаліся абыякавымі да будучыні краіны і яе народа.
Рэформы не вырашылі аграрнае пытанне. Рэформа Кісялёва ўпарадкавала кіраванне дзяржаўнымі сялянамі, а інвентарная рэформа замацавала павіннасці і надзелы сялян у памешчыцкіх маёнтках. Аднак сяляне не атрымалі асабістай свабоды, прыгоннае права захавалася, а зямлі і павіннасцей праблемы не зніклі. Таму гэтыя меры толькі часткова змянілі становішча.
Пра пачатак вывучэння самабытнасці беларускага этнасу. У першай палове XIX ст. збіральнікі і даследчыкі звярталіся да народных песень, звычаяў, мовы і гістарычнага мінулага беларускіх зямель. Напрыклад, Зарыян Даленга-Хадакоўскі збіраў матэрыялы пра славянскія старажытнасці і народную культуру. Гэта сведчыць пра ўзрастанне цікавасці да самабытнасці мясцовага насельніцтва. Для поўнага доказу патрэбны абрэзаны канец пункта.
Тэкст метадычнай парады на с. 153 не бачны. Трэці пункт на здымку абрэзаны пасля слоў «гістарычнай, культурнай», таму яго поўную фармулёўку аднавіць немагчыма; ніжэй даказана толькі тое, што чытаецца.
Філаматаў і філарэтаў непакоіў лёс бацькаўшчыны. Удзельнікі гэтых тайных таварыстваў у Віленскім універсітэце вывучалі гісторыю і культуру роднага краю, абмяркоўвалі грамадскія праблемы і выступалі за асвету. Іх дзейнасць і пераслед з боку ўладаў сведчаць, што яны не заставаліся абыякавымі да будучыні краіны і яе народа.
Рэформы не вырашылі аграрнае пытанне. Рэформа Кісялёва ўпарадкавала кіраванне дзяржаўнымі сялянамі, а інвентарная рэформа замацавала павіннасці і надзелы сялян у памешчыцкіх маёнтках. Аднак сяляне не атрымалі асабістай свабоды, прыгоннае права захавалася, а зямлі і павіннасцей праблемы не зніклі. Таму гэтыя меры толькі часткова змянілі становішча.
Пра пачатак вывучэння самабытнасці беларускага этнасу. У першай палове XIX ст. збіральнікі і даследчыкі звярталіся да народных песень, звычаяў, мовы і гістарычнага мінулага беларускіх зямель. Напрыклад, Зарыян Даленга-Хадакоўскі збіраў матэрыялы пра славянскія старажытнасці і народную культуру. Гэта сведчыць пра ўзрастанне цікавасці да самабытнасці мясцовага насельніцтва. Для поўнага доказу патрэбны абрэзаны канец пункта.
